Phil Collins --> verslaafd, verslaafd:)

Groovy Kind of Love

When I'm feeling blue,
All I have to do
Is take a look at you,
Then I'm not so blue
When you're close to me,
I can feel your heart beat
I can hear you breathing in my ear

Wouldn't you agree,
Baby you and me,
We've got a groovy Kind of love

Any time you want to,
You can turn me on to
Anything you want to,
Any time at all
When I kiss your lips,
Ooh I start to shiver
Can't control the quivering inside

Wouldn't you agree,
Baby you and me,
We've got a groovy Kind of love, oho

When I'm feeling blue,
All I have to do
Is take a look at you,
Then I'm not so blue
When I'm in your arms,
Nothing seems to matter
My whole world could shatter,
I don't care

Wouldn't you agree,
baby you and me,
We've got a groovy Kind of love
We've got a groovy kind of love,
We've got a groovy kind of love
Oh, we've got a groovy kind of love

't is stil deze zaterdag

Ik heb vannacht gedroomd...

het is raar hoe je soms de gevoelens uit je droom blijft voelen... net of alles echt is gebeurd.
Heel fijn natuurlijk als het een leuke droom was, nachtmerries zijn iets minder natuurlijk!

gelukkig viel deze best wel mee:)

Een goede vrijdag gewenst!

De ideale film voor vandaag is zonder twijfel Ben Hur ui 1959. Velen zijn het hier waarschijnlijk niet mee eens en verkiezen 'The Passion of the Christ".
Voor mij blijft Ben Hur dé 'Jesus-film' bij uitstek. Waarschijnlijk omdat dat thema er subtiel is ingeweven. We maken de kruisiging wel mee, maar nog meer het effect dat het uiteindelijk heeft op de mensen. Het komt er dus op neer dat ik de boodschap mooier vind.

Waarover gaat het nu precies?

Messala, een Romeinse tribuun, wordt als nieuwe commandant naar Judea gestuurd. Daar zoekt hij zijn jeugdvriend Judah Ben Hur op. Judah is een Joodse prins en heeft veel invloed in Judea. Aanvankelijk gaat het prima tussen de twee vroegere vrienden. Tot Messala aan Judah vraagt om zijn volk te verraden. Er ontstaat een breuk tussen de twee. " We will never see him again Thirsa!"

Wanneer de nieuwe opperbevelhebber aankomt in Judea, wordt hij per ongeluk getroffen door een losliggend stuk dakpan van Judah's huis. Messala grijpt dit aan om wraak te nemen en beschuldigd Judah samen met zijn moeder en zus van een aanslag op de opperbevelhebben gepleegd te hebben. Judah wordt naar de galleien gestuurd, zijn moeder en zus worden gevangen genomen.

Na vijf jaar komt hij op het gallei van Quintus Arius terecht. "we keep you alive to serve this ship, so row well and live!"

Wanneer ze aangevallen worden redt Juhad het leven van Arius en er ontstaat een band tussen beiden. Juah wordt geadopteerd door Arius en ziet zo zijn kans om terug naar huis te keren en zijn moeder en zus te bevrijden.

Zijn huis blijkt vervallen te zijn, er blijven enkel nog twee bedienden over. Hij krijgt Messala uiteindelijk zo ver om zijn moeder en zus vrij te laten. Esther, een van zijn bedienden, komt echter te weten dat moeder en dochter in de gevangenis ten prooi zijn gevallen aan lepra. Ze vragen Esther Judah te vertellen dat ze gestorven zijn. Uit wraak neemt Judah het op in de arena tegen Messala. De allombekende wagenrace volgt. Judah wint (uiteraard:-)). Messala krijgt een vreselijk ongeluk en vertelt Judah op zijn doodsbed dat zijn moeder en zus in de vallei van de lepraleiders verblijven, een laatste wraakactie van Messala.

Samen met Esther zoekt hij zijn familie op. Hij wil hem meenemen naar de prediker die hem jaren geleden in de woestijn (op weg naar de galleien) geholpen heeft en die nu vergeving voor de medemens predikt in Judea. Wanneer ze hem vinden blijkt hij echter net veroordeeld te zijn tot de kruisdood. Moeder en zus zien dat het te laat is voor hun en trekken zicht terug. Judah volgt Jesus tot aan het kruis en ziet hem sterven.

Op dat moment wordt Judah eindelijk bevrijdt van alle haat tegenover Messala. die hij al die jaren meedroeg. Jesus nam de zonden van de wereld weg... alle haat en alle ziekte. 'I felt him take the sword out of my hands'

Judah wordt herenigd met zijn moeder en zus, die volledig blijken genezen te zijn.

Dit lijkt misschien allemaal heel overdreven, maar het is een ware klassieker. Een epos van de bovenste plank. Charlton Heston is fantastisch als Ben Hur. Een ware aanrader voor een goede vrijdag;-)

:(

dingen die je niet zo blij maken:

- complottheorieën
- schuldgevoelens
- stress
- nare dromen
- slecht slapen
- sigarettenrook
- voetbal op tv
- zwemles (zie ook stress)
- twijfelen
- diep in jezelf kijken
- fouten die je gemaakt hebt
- de enige jonge persoon in huis zijn
- ruzie
- lawaai
- 's morgens op het station in de regen en wind staan
- om zes uur opstaan
- geen energie hebben
- te veel mensen in huis
- weten dat je beter kan
- ...

:)

dingen die je blij maken:

- zonneschijn
- fluitende vogeltjes
- uitslapen
- geen les
- vrienden die gelukkig zijn
- een cadeautje
- een ijsje (vanille op een stokje overgoten met een laagje chocolade met pralinénootjes)
- Horatio Hornblower (zowel de oude als de nieuwe)
- Grey's anatomy
- Lost (nou ja... :-))
- geen zwemles (morgen ga ik dus een beetje minder blij zijn)
- een knuffel
- een massage
- opstaan zonder keelpijn en rare dromen
- toekomst dromen (die misschien nooit uitkomen, maar ach...)
- the very best of Phil Collins
- nieuwe kleren
- Casper en Hobbes (aka Calvin and Hobbes)
- GWAPE (en daaruit voortvloeiende de wetenschap dat wolken blauw, geel en grijs zijn. Zoek het maar op als je niet weet wat dit is!)
- eindelijk die blauwe wolk vinden en tegelijk nog steeds op zoek zijn naar de gele.
- een oranje zon
- rare vragen die je zelf stelt (leest een auteur ooit zelf nog zijn boeken?)
- bloemen met zacht zoemende bijen
- krekels in het hoge gras langs de beek
- zacht gemiauw
- ...

gezocht: vitamintjes

"U bent oververmoeid en heeft nog maar weinig weerstand, vandaar dat u weer een keelontsteking hebt", zei de dokter...

tja zover was ik nu ook wel al:)
Jammer dat ik niets aan die vermoeidheid kan doen. Toen ik thuiskwam van de dokter ben ik mijn kamer beginnen opruimen, straks moet ik mijn stagespullen rangschikken, naar de bank en naar de bib. Morgen moet ik vroeg op om naar de mediatheek in Brussel te gaan...
woensdagavond feestje, donderdagmiddag naar Halle, vrijdagavond filmavond... en tussendoor werken voor de stage... :(

pfffff, ik weet dat ik niet meer zou mogen weggaan omdat ik het al zo druk heb. Maar als ik mijn vrienden niet meer zie, wat moet ik dan nog doen?
Soms moet ik mijzelf verplichten om uit te gaan. Gisteren had ik koorts, maar ik ben toch meegeweest. Anders heb ik gewoon geen sociaal leven meer...

Ach ja, ach ja... We maken er het beste van:)

pfffffff, ziek zijn is helemaal niet fijn!

keelontsteking
koorts
verkoudheid
keelpijn
antibiotica
verkoudheid
keelontsteking
...


pfffffffff, der lijkt echt geen eind aan te komen:(
Volgens mij ben ik resistent geworden tegen medicatie!
Maar bon, we proberen een beetje te rusten en wat meer te slapen.

Een beetje cultuur opsnuiven is nooit slecht...

Deze week hebben we nog maar eens een beruchte projectweek: "kunstproject".

Twee weken geleden ben ik naar "under my Skin" gaan kijken. Het was een voorstelling in een oud Zwembad ergens tegen Vorst. Het is best wel een aanrader: je maakt deel uit van de voorstelling. Je wandelt zogezegd door het menselijke lichaam. Maar alles is heel visueel voorgesteld.

Vorige week donderdag, ben ik naar een voorstelling in Bozar geweest... London Symphoniette of zoiets... te lang en niet mijn smaak! Het dansen vond ik wel nog knap. Jammer genoeg wat dat maar één derde van de volledige voorstelling.

Gisteren zijn we naar de Munt gegaan. MOOOOOI!
Je voelt jezelf bijna een tijdsprong maken als je in de zaal binnenkomt (ook al stamt ze uit 1850 ongeveer).

Normaal gezien mochten we morgen naar een voorstelling gaan kijken. De opera: 'de Barbier van Sevilla'. Maar het gaat jammer genoeg niet door.

Gelukkig was de rondleiding op zich al zeker de moeite. De coulissen is gewoonweg een wirwar vna hoekje, kantjes en deuren. En die luchter... prachtig prachtig. Moet ik dringend eens een replica van op de kop tikken--> komt wel van pas als ik alleen ga wonen in mijn kasteel;)

De befaamde rode stoeltjes, gouden versieringen, de loges,....

How I wished I could be a singer!:) Het lijkt heerlijk om een deel van de opera uit te maken...

+

Why can't you be a good girl and die?

Wat een mens zo allemaal onthoudt.

Ik heb ooit een stukje van een Julie Andrews film gezien, waarin dit zinnetje voorkwam:

"Don't cry Lucy,
don't cry little girl..."

Op de vreemdste momenten moet ik er weer aan denken...

C'era una volta il west

zonder twijfel mijn favoriete western.

Maar waar gaat het nu precies over?

Drie mannen, met duidelijk niet de beste bedoelingen, wachten in een station op de eerstvolgende trein. De trein komt aan en vertrekt weer. Een man met een harmonica is uitgestapt.

Harmonica: And Frank?

Snaky: Frank sent us.

Harmonica: Did you bring a horse for me?

Snaky: Well... looks like we're... [snickers]

Snaky: ...looks like we're shy one horse.

Harmonica: You brought two too many.

Is er nog uitleg nodig over wat er vervolgens gebeurt?

De film begint dus met een mysterie... Wie is Frank, wie is de vreemde Harmonicaspeler en waarom heeft hij de mannen vermoord?

Volgende shot: een man loopt in de prairy samen met zijn zoontje, ze zijn op jacht. Terug thuisgekomen zien we dat de dochter van de man een feestmaal aan het klaarmaken is: de tafel buiten is bedekt met allerlei dingen.

We komen te weten dat de man weduwenaar is en dat vandaag zijn verloofde uit New Orleans aankomt.

Verder volgt er een vreemd gesprek tussen de man en zijn dochter. Hij belooft haar dat ze nooit meer zal moeten werken, veel eten zal hebben en prachtige kleren.

Maureen: are we going to get rich, dad?

Brett: who knows?

Plots valt er een ijzingwekkende stilte op de prairy...

Een schot en vier doden later is het mysterie nog groter geworden. We weten wel dat één van de schutters een zekere Frank is...

Ondertussen staat Jill, de verloofde van Brett, in het station te wachten. Omdat er niemand haar is komen opwachten, huurt ze zelf een buggy in.

Aangekomen op de hofstede, Clearwater, merkt ze onmiddellijk dat er iets niet klopt. Er staan tientallen mensen en er hangt een vreemde stilte.

Jill loopt de mensen voorbij en aanschouwt haar lot als het ware op dat moment: op de tafels waar even daarvoor het feestmaal nog stond, liggen nu vier lichamen opgebaard.

Het breekt je hart, als je Jill's gezicht ziet, wanneer ze ziet wat er is gebeurd.

Jill: this is Timmy?

Vanaf dat moment gaan we op zoek naar de reden van de dood van de Mcbain familie.

Jill wordt hierin bijgestaan door de mysterieuze harmonica speler (die zo ook zijn eigen redenen heeft om Frank te vinden) en Cheyenne, een outlaw die de schuld van deMcbains in zijn schoenen geschoven krijgt door Frank.

Een groot pluspunt aan deze film is de prachtige muziek van Ennio Morricone.

Hij heeft voor ieder hoofdpersonage een thema geschreven. Jill's theme is mijn favoriet. Het geef perfect de melancholie van het personage weer.

Als u deze film ooit zou tegenkomen: koop hem en je zal er zeker en vast van genieten!!

Bride and Prejudice

Dit is de Bollywood versie van Pride and Prejudice. Best wel hilarisch:)



Lonely Mr. Kholi from Las Angeles
Came to Punjab on one bent knee
He had a green card, new house, big cash
So made a wish with every fallen lash
For you to do the journey with him
To smile when he got home ask how his day had been
He wants you by his side in joy and strife

Poor Mr. Kholi
he has no life without wife.
No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah yeah yeah
No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah yeah

I don't want a man who ties me down
Does what he wants while I hang around
I don't want a man who's crude and loud
Wants a pretty wife to make him proud
I don't wanna man who can't be funny
Who tells tall tales about making money
Oh Yeah…

I don't want a man who'll grab the best seat
Can't close his mouth when he starts to eat
I don't want a man who likes to drink
Or leaves his dirty dishes in the sink
I don't want a man who wants his mummy
A balding pest with too much tummy
I don't want a man who's dead in the head

Poor Mr. Kholi
Aye Mr. Kholi

Maybe he's good in bed…. Ugghhhhh….
No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah yeah yeah
No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah yeah

What you don't want do matter no more
Soon you'll be married and ready to go
A match made in heaven just like milk and honey
You make all the Gobi he'll make the money
Everyday will be the same according to his plans
Forget what you want Mr. Kholi's now your man

No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah yeah yeah

I just want a man with a real soul
Who wants equality and not control
I just want a man good and smart
A really sharp mind and a very big heart
I just want a man not scared to weep
To hold me close when we're asleep

Ohhh yeah…. I just want a man who loves romance
Who'll clear the floor and ask me to dance
I just want a man who gives some back
Who talks to me and not my rack
I just want man whose spirit is free
To hold my hand, walk the world with me

No life Without Wife
Oh yeah yeah yeah yeah yeah
No life Without Wife Oh yeah yeah yeah
Oh yeah yeah yeah

Sorry Mr. Kholi It is not to be
My heart is set on another you see
The wandering soul I was meant to meet
Has finally come and swept me off my feet

Now I dream of what it would be like
To be an overseas bride dressed in white
To have a little home in the country
And live in the land of her majesty

Jihaaaaaa!

Eventjes een vreugde uitroep. Mijn tweede stage zit er officieel op (onofficieel heb ik nog het één en ander in orde te maken). Maar bon, het was een leerrijke week:d

Bedankt Nele, Nordin, Camille, Quinten, Florence, Marnik, Nathalie, Stef, Xantias, Justine, Pieter, Simon, Tineke, Robbie, Gert-Jan, Marco, Michiel, Rani, Celine, Anita en juf Hilde. (en veel beterschap aan Robin, die ik niet gezien heb).

Wiiiiiiiiiiii: niets geeft zo'n voldoening dan te zien dat de kindjes echt niet graag hebben dat je weg gaat:) En natuurlijk ook als de juf zegt van: over je praktijk zou ik me geen zorgen maken:d

Ik ga ze in elk geval missen. Dit was tot nu toe de leukste stage. Veel stress ervoor, en 's avonds bij het voorbereiden. Maar het les geven zelf gaf veel meer voldoening en was gewoon veel ontspannender dan de stage hiervoor.

fotoshoot

Wordsworth

What though the radiance which was once so bright

Be now for ever taken from my sight,

Though nothing can bring back the hour

Of splendour in the grass, of glory in the flower;

We will grieve not, rather find

Strength in what remains behind;

In the primal sympathy

Which having been must ever be;

In the soothing thoughts that spring

Out of human suffering;


In years that bring the philosophic mind.

dit is een stukje van Wordsworths gedicht: Ode. Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood

Ik heb het ooit in de film 'splendor in the grass' gehoord en het is mij altijd bijgebleven.
Vreemde film...

North and South

Om stress te vermijden, kijk ik televisie. En dan nog liefst iets, dat mijn volledige gedachten in beslag kan nemen. Sinds november 2004 staat North and South (naar een boek van Elisabeth Gaskell) even hoog aangeschreven als Pride and Prejudice. Wie mij kent, weet dat dit heel wat is:)

North and South vertelt het verhaal van de jonge Margareth Hale. Samen met haar ouders verlaat ze met haar ouders het plaatsje Helston (het platteland in zuid Engeland) en verhuizen naar Milton. Milton is een groeiende industriestad in het noorden van Engeland.

In Milton ontmoet Margareth allerlei soorten mensen: John Thornton bijvoorbeeld. Eigenaar van een plaatselijk katoenfabriek. Vanaf het eerste moment loop het tussen deze twee mensen al mis: Margareth ziet hoe Thornton een arbeider een pak rammel geeft en hem vervolgens ontslaat omdat rookt (aangezien hij dat doet tussen de rondvliegende katoenvezels, kan de kleinste vonk brand veroorzaken). Margareth heeft genoeg gezien vindt ze, geen genade voor mannen als Thornton.

Margareth ontmoet ook nog Nicolas Higgins en diens dochter Bessie. Beiden werken in een katoenfabriek in Milton. Nicolas is vakbondsleider, en strijdt tegen het lage loon dat de arbeiders in Milton krijgen. Bessie is terminaal ziek: door vanaf kind in de fabrieken te werken heeft ze een soort van astma ontwikkeld.

Nicolas roept op tot een staking en die komt er ook, maar alles loopt uit de hand.

John Thorthon heeft ondertussen al andere zorgen aan zijn hoofd... Hij is verliefd op Margareth, maar die wil echter niets van hem weten.

Wel dit is zowat het verhaal in het kort. Het is heerlijk romantisch:) En dit is niet op de typische -tienermeisje kijkt naar Josh Harnett- romantische manier. Dit is dé romantiek: oude romantiek. Geen flirten, geen seks,... gewoon goede ouderwetse communicatieproblemen en vooroordelen:)) En dat alles nog eens verpakt in een interessant verhaal, met personages die diepgang hebben. Wat wilt u nu nog meer?

today...

22 :)

lekker in het water?

Wel, daar zat ik dus weer donderdag: in het zwembad voor mijn wekelijkse zwemles.

De lerares waarschuwde mij, dat ze intensief met mij ging werken. *slik*

We vertrokken: na tien mislukte pogingen om mij te ontspannen en te drijven, besloten we met de buis (of huddle?) te oefenen. Arm en beenbeweging lukt, maja met zo'n buis lukt alles wel.
Het grote moment brak aan: buis weg en in plaats daarvan drie blokjes op mijn rug. Wonder boven wonder lukte dat ook. Twee blokjes, een blokje... GEEN BLOKJES!!!
Ik zwom: drie slagen slechts, maar ik zwom. Zonder buizen, zonder blokjes, zonder al te veel paniek.

Wow... whatever happened? Maybe miracles are possible after all:-)

Friends - support - love - and so much more!

Master and Commander: the far side of the world

Ongeveer twee jaar geleden, huurde ik Master and Commander. OP het hoogtepunt van mijn Hornblower verslaving, kon deze film alleen maar een teleurstelling vormen. Ik keek en wachtte en bleef kijken en ondervond dat de film totaal niet aan mijn verwachtingen voldeed. Waar was het afgewerkte verhaal? Waar was de spanning en de uiteindelijke climax? Wat kon mij het gebabbel tussen de officieren schelen? Ik wilde een heroïsche jonge snaak die dé overwinning (en meestal het bijhorende meisje) behaald:-).

Vorige week kwam de film terug in mijn handen terecht. Ik besloot om hem nog een tweede kans te geven. Zoals ik zelf eigenlijk wel al verwachtte, beviel hij mij veel meer dan de eerste keer. Al is het maar voor de prachtige muziek! Russell Crowe is voor mij niet echt hét van hét in de film, maar hij speelt passend in zijn rol. Paul Betthany als de dokter beviel mij beter. Hij vormt vaak het tegengewicht voor de figuur van Lucky Jack. De (in alle manieren) zorgzame dokter tegenover de heroïsche waaghals.

Verder was ik toch wel geschrokken dat er zo veel kinderen aan boord van het schip waren. Het zijn dan nog niet zomaar kinderen, ze hebben allemaal een "hoge" rang op het schip. Je vraagt je af wat er van zo'n kinderen eigenlijk werd. Vanaf de leeftijd van 10 zitten ze weken, zelfs maanden afgesloten van al hun dierbaren. Ze moeten zien te overleven in soms bittere omstandigheden. Zien oorlog, gewonden, pijn,... Wat een tijd moet dat toch geweest zijn.

Maar tot slot: Master and Commander: het zal nooit mijn favoriete film zijn, maar ik denk dat ik hem iedere keer meer ga appreciëren. Perfect avondvullend.