een aanrader

Dit liedje doet iedere vrouw smelten volgens mij.
Bruce Springsteen heeft een prachtige verleidelijke stem:)

Dit is het:)

BoeKeN

Ik heb mijn leeshonger weer maar eens bevredigd de voorbije weken. Hier is een kort overzicht van de boeken die ik de laatste weken gelezen heb:

- De Grote Gatsby (oorspronkelijke titel: The Great Gatsby); F. Scott Fitzgerald; ***


- Jane Eyre; Charlotte Bronte; *****


- Het betoverde land achter de kleerkast (oorspr. titel: the lion, the witch and the wardrobe); C.S. Lewis; ****


- Het zevende kind (oorspr. tiel: Julie); Cora Taylor; ***


- Tulpenkoorts (oorspr. titel: Tulip Fever), Deborah Moggach, ****


Wordt verwacht:

- De lantaarndragers; Rosemary Suthcliff
- De laatste tempelier; Raymond Khoury
- Winnie the Poeh; A.A. Milne
- Lorna Doone; RD Blackmoore

berustendheid

De muizenissen nestelen zich
op hun aloude plekje

misschien
kan mijn kattigheid
ze verjagen

de wereld is meer dan een verhaaltje...

Daarjuist zat ik ze weer even te doorbladeren... de stationsromannetjes uit mijn prille tienerjaren.
Toen ik 15 à 16 jaar was verslond ik ze. Ik keek op naar de heldinnen en nam alles wat erin stond voor waar aan.

Het is pas jaren later dat je je vragen begint te stellen over de inhoud.
Eerst en vooral heb ik nu de leeftijd van de meeste heldinnen, of ben ik zelfs ouder!

Die heldinnen zien hebben zowat allemaal hetzelfde profiel: jong (circa 20), knap, fel karakter (dwz niet op hun mondje gevallen) en ze werken allemaal.
Hierdoor trekken ze ook zowat dezelfde mannen aan: dokters, bankiers, popidolen, enz.
Dat sommige van deze heren tot 15 jaar ouder zijn, lijkt niemand te deren.

Jaren lang vond ik dit maar normaal... tot ik plots de rijpe leeftijd van 21 bereikte, dit is namelijk dezelfde leeftijd als de heldin uit mijn favoriete romannetje.
Plots besefte ik dat er geen mannen mij na staarden of mij probeerden te verleiden.
Niemand nodigde mij uit voor een etentje... laat staan mannen van 35 met een welstellende job.
Integendeel zelfs...

en dan kijk je wel eens lang en hard in de spiegel en je denkt na over je leven: je bent geen 21 jarige knappe jonge vrouw met ellenlange benen, een job en een pracht van een uitstraling. Jij bent een 22 jarige studente, met vlechtjes in het haar en zonder make up. Je woont bij je ouders en zou eigenlijk nog niet zonder hen kunnen.

Aan jouw deur komen geen 35-jarige mannen met een jaguar en een cartier horloge.
Jij gaat zaterdag weg met vrienden, jullie lachen en maken plezier, jullie gaan samen op reis, jullie lachen, jullie gaan samen iets eten en naar de film en jullie lachen...

Wat zou ik dan in godsnaam met een 35-jarige bankier moeten aanvangen?:)

* I do not wish to be a queen anymore *

een pracht van een gedicht!

De speelgoedbeesten

ze stonden in een winkel op en rij
ze konden nog niet zien en nog niet horen
want speelgoedbeetsen worden pas geboren
als er een kindje zegt: "jij wordt van mij"

er was een och zo klein konijntje bij
helemaal grijs, met donkergrijze oren
een stond rechtop, de ander leunde wat naar voren
en het hield z'n kopje eventjes op zij

en toen kwam katelijn langs heel de rij
en zie toen: "dag konijntje"
"kom maa, jij wordt van mij"

ze nam het zachtjes in haar arm
ze streek het langs haar oren
en toen werd het konijntje warm
en toen was het geboren


Harriet Lauren

Jane Eyre

Ik heb fantastisch veel genoten van de nieuwe Jane Eyre miniserie.
De serie zal zonder twijfel Pride and Prejudice en North and South vervolledigen:)

Voor de liefhebbers: een musicvideo over de serie:




enjoy!

trots

om eerlijk te zijn ben ik trots op mezelf,
ik heb afscheid genomen van het verleden,
zonder dat iemand er mij heeft moeten bij helpen.

Ik ben best wel trots op mezel:) en dat mag toch ook wel eens he:)

Who has the normal colour?

Grey's anatomy

Het hoogtepunt van mijn laatste vakantiedag is toch wel Grey's anatomy vanavond. Hoewel het diepvriezerincident 'a close second' is;)
GA is een doktersserie. En voor alle mannen die nu weer hopeloos zuchten en met hun ogen draaien van: "tuurlijk weer om naar die dokters te kijken..." Wel, die mannen kan ik alleen maar GELIJK geven. Ik geef het toe: hopelijk verslaafd ben ik aan Dr. Shephard (zie foto en zeg nu zelf: beter worden ze toch niet meer gemaakt?!)



Maar ik kijk uiteraard niet alleen voor het knappe snoetje dat meespeelt. De serie handelt eigenlijk over stagaires op de afdeling chirurgie. Het hoofdpersonage heet Meredith Grey. Dochter van Ellis Grey, die ooit een topchirurg was, maar nu ten prooi gevallen is aan alzheimer. Behalve Meredith volgen we ook Cristina, Izzy, Alex en George. We kijken naar hun wedervaren bij hun eerste operaties, hoe ze omgaan met patiënten en natuurlijk hun privé leven.

De serie is minder realistisch dan ER. Ze draait dan ook hoofdzakelijk om de personages en minder om de patiënten/behandelingen. Laten we het het komische ER noemen:)



Dat dit hoofdzakelijk een 'meisjes' serie is, daar ga ik mee akkoord. Toch raad ik u allen aan om de serie een kans te geven. En blijkt u uiteindelijk toch op geen enkele wijze erdoor gecharmeerd te zijn, dan spijt mij dat voor u! Niet iedereen heeft tenslotte een gevoel voor humor;)

It's a new day

Ik lijd aan tactiele deprivatie.

Een idee ontstaat... maar kan er iets goeds van komen?

de vakantie bracht...

maandag 31 juli: bezoek dokter Melkebeek (oogarts, Wetteren)
vrijdag 4 augustus: idem
nacht van vrijdag 4 op zaterdag 5 augustus: dokter Verstraeten (dokter van wacht)
zaterdag 5 augustus: spoedafdeling UZ Gent
zondag 6 augustus: Uz Gent, Virginie nog iets
maandag 7 augustus: dokter De Laey (UZ Gent)
dinsdag 8 augustus: idem
donderdag 10 augustus: idem
vrijdag 11 augustus: idem
zaterdag 12 augustus: idem
maandag 14 augustus: idem
vrijdag 18 augustus: idem
dinsdag 22 augustus: UZ Gent: Dokter De Schryver

en nog komende:
dinsdag 5 september: ASZ Dokter van de Berghe
dinsdag 12 september: Dokter de Schryver (UZ Gent).

--> De mensen gaan echt beginnen denken dat ik een hypochonder ben, wanneer ze kijken naar hoe ik mijn vakantie doorbreng;)

Piano Man- Billy Joel

It's nine o'clock on a Saturday
The Regular crowd shuffles in
There's an old man sitting next to me
Makin' love to his tonic and gin

He says, "Son, can you play me a memory
I'm not really sure how it goes
But it's sad and it's sweet and I knew it complete
When I wore a younger man's clothes"

La la la, de de da
La la, de de da da dum

Chorus:Sing us a song, you're the piano man
Sing us a song tonight
Well, we're all in the mood for a melody
And you've got us feelin' alright

Now John at the bar is a friend of mine
He gets me my drinks for free
And he's quick with a joke or to light up your smoke
But there's someplace that he'd rather be

He says, "Bill, I believe this is killing me."
As the smile ran away from his face
"Well I'm sure that I could be a movie star
If I could get out of this place"

Oh, la la la, de de da
La la, de de da da dum

Now Paul is a realestate novelist
Who never had time for a wife
And he's talkin' with Davy, who's still in the navy
And probably will be for life

And the waitress is practicing politics
As the businessmen slowly get stoned
Yes, they're sharing a drink they call loneliness
But it's better than drinkin' alone

It's a pretty good crowd for a Saturday
And the manager gives me a smile
'Cause he knows that it's me they've been comin' to see
To forget about life for a while

And the piano, it sounds like a carnival
And the microphone smells like a beer
And they sit at the bar and put bread in my jar
And say, "Man, what are you doin' here."

sfeerbeelden Parijs:)

Muziek relativeert:)

Het leven is een wervelstorm,
Hier in Duckstad,
Auto's, lasers, vliegmachines,
Bliksems het is wat,

Dappere helden,
Trekken te velde in,
Ducktales oehoe

Iedere keer,
Beleef je meer,
In Ducktales oohoo
Alles wat je droomt,
Gebeurt in Ducktales

Soms word je in het nauw gedreven,
Moet je rennen voor je leven,
Hou je dan maar stevig vast aan,
Ducktales, oehoe

Je hoort en ziet van alles in die,
Ducktales oehoe,
Stort je in het avontuur met,
Ducktales oehoe,
Ja elke week geniet je weer van,
Ducktales oehoe

het leven is een wervelstorm

Interesse in elkaar hebben...
Het is zoiets dat vliegt en dat ik te traag door heb. Ook al omdat ik er niet voor iets tussenzit.
Twee van mijn beste vrienden blijken interesse in elkaar te tonen. Om eerlijk te zijn had ik nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar ik heb het er toch wel moeilijk mee. Niet dat ik jaloers ben omdat ik iets voor hem voel, maar... als zij samen iets beginnen, dan zijn we nog met twee in de groep die niemand hebben. En mijn lotgenoot is meestal niet aanwezig bij onze wekelijkse afspraakjes.

Ik wil iedereen blijven zien zoals we iedere week doen, maar het is al single toch niet alles om dan met drie koppels weg te gaan. Jij zit daar dan ondertussen te koekeloeren. Dit is waarschijnlijk heel erg egoïstisch van mij...

Maar het is moeilijk om soms de waarheid onder ogen te zien: van onze groep is iederen jongen wel al op één van de meisjes gevallen... behalve op mij en aangezien er slechts drie meisjes in onze groep zitten zegt dat wel genoeg denk ik. Ik moet maar eens goed nadenken over wie ik ben en wat ik moet veranderen.

Het doet wel een beetje pijn en ik heb schrik om alleen achter te blijven.
Aan de andere kant gun ik het hen echt wel. Ze verdienen het zeker en vast en hebben het nog niet makkelijk gehad op het vlak van de liefde. Daarom zal ik zo veel mogelijk voor hen hopen dat ze gelukkig worden samen!!

It begins where it ends... In nothingness.
A nightmare born from deepest fears,
coming to me unguarded.
Whispering images unlocked from time and distance.
A soul unbound - touched by others but never held.
On a course charted by some unseen hand.
The journey ahead promising no more than my past reflecting back upon me.
Until at last, I reach the end.
Facing a truth I can no longer deny.
Alone, as ever.

Dit liedje van Nelly Furtado herken ik best wel

"I'm Like A Bird"

You're beautiful, that's for sure
You'll never ever fade
You're lovely but it's not for sure
That I won't ever change
And though my love is rare
Though my love is true

[Chorus:]I'm like a bird, I'll only fly away
I don't know where my soul is, I don't know where my home is
(and baby all I need for you to know is)
I'm like a bird, I'll only fly awayI don't know where my soul is ,
I don't know where my home is
All I need for you to know is

Your faith in me brings me to tears
Even after all these years
And it pains me so much to tell
That you don't know me that well
And though my love is rare
Though my love is true

[Chorus]

It's not that I wanna say goodbye
It's just that every time you try
to tell me that you love me
Each and every single day I know
I'm going to have to eventually give you away
And though my love is rare
And though my love is true
Hey I'm just scared
That we may fall through

The Bridges of Madison County

Jaren geleden plofte ik voor de televisie en begon wat doelloos te zappen. Eerder die dag had ik gezien dat The Bridges of madison County werd uitgegeven. de beschrijving was iets van: een liefdesverhaal tussen een huisvrouw en een fotograaf.... (of iets dergelijk). Omdat de personages mijn ouders' leeftijd hadden, sprak de film mij niet echt aan.
Omdat er niets anders op televisie bleek te zijn begon ik toch maar te kijken ( de film was toen al ongeveer een half uurtje bezig).

Waarover het gaat nu precies: Twee kinderen komen naar hun ouderlijke huis om hun moeder te begraven. Ze begrijpen echter haar wens niet om gecremeerd te worden. In haar kamer vinden ze haar dagboeken waarin ze haar keuze aan haar kinderen uitlegt.

--> Francesca, een Italiaanse vrouw, is gehuwd met een Amerikaan. Ze hebben samen twee kinderen van 16 en 17. Als er een grote kermis in de buurt is, trekt de man er samen met de kinderen naartoe voor vier dagen. Op de dag dat haar familie vertrekt komt een iemand aan Fransesca de weg vragen. Hij stelt zich voor als Robert Kincaid en is in Iowa om de bruggen te fotograferen voor National Geographic.

Franscesa wijst hem de weg en langzaam aan groeit er een band tussen die twee. Ze beginnen een relatie. Je ziet hoe Fransesca van ieder moment met Robert geniet, maar tegelijk voelt hoe moeilijk ze alles nu maakt.

het schrijnenste moment is absoluut het moment wanneer haar man terug is van de uitstap en ze gaan samen naar de winkel. Ze stappen in de auto. Ze rijden naar huis maar moeten stoppen voor het rode licht. Voor hen staat er een andere auto, met Robert. Je ziet hoe Fransesca naar de klink van de deur grijpt, je ziet haar tranen en twijfel. Uiteindelijk springt het licht op groen, Robert wacht nog even maar vertrekt.

Ze zien elkaar uiteindelijk nooit meer terug, maar Francesca besluit om haar leven na de dood als het ware aan hem te schenken. Net zoals er met het gebeurde, laat ze zich cremeren en van Roseman Bridge uitstrooien.

"I gave my life to my family, the rest I will give to Robert"

Finito

To whom it may concern:

FINITO!!!

holiday--> olé

vakantie
vrije tijd
bed
genieten;)

en mij ondertussen toch ook wel serieus wat vervelen.
Who am I kidding?

Nog weken genoeg te gaan om volop te kunnen genieten.

*geeuw*